مسئولیت عمومی در قبال محیط زیست – با اشاره به آلودگی‌های جاده هروی در اطراف تبریز

آلودگی محیط زیست جامعه ما امروز به شرایط خطرناکی رسیده است. بسیاری از بیماری‌ها و مشکلات گریبانگیر هموطنان و همشهریان ما ناشی از آلودگی‌های محیط زیست هستند. با این وصف جای تاسف بسیار است که ناآگاهانه همچنان بر رفتارهای ناپسند زیست‌محیطی خود اصرار داریم و این امر ما را تا مرز نابودی پیش برده است. در صورت ادامه این روند طولی نخواهد کشید که روند انحطاط جامعه ما صورت کامل به خود خواهد گرفت و آنگاه است که هیچ یک از آمار پیشرفت‌های علمی، فناوری، و غیره، اگر هم درست و قابل اعتماد باشند، دردی از ما دوا نخواهند کرد. شکی نیست که این سطح از مشکلات زیست‌محیطی نتیجه رفتار ما انسان‌ها است چون انسان با سرعت در حال تخریب روزمره و فزاینده محیط زیست بوده و مجالی برای ترمیم تخریب‌های انجام شده باقی نمی‌گذارد. مهم است بدانیم که تک‌تک ما با شیوه رفتاری خود در جنبه‌های مختلف زندگی مانند خوردن، آشامیدن، حمل و نقل، خرید و غیره در این آلودگی‌ها سهیم هستیم و فقط صنایع و شرکت‌های بزرگ در این زمینه مقصر نیستند.

واقعیت این است که پیش‌نیاز اصلی رهایی از مشکلات زیست‌محیطی، افزایش آگاهی و فرهنگ عمومی است به گونه‌ای که مردم روش درست تعامل با محیط زیست را فراگیرند و تا وقتی که این پیش‌نیاز حاصل نشود هیچ یک از پیشرفت‌های دیگر مفید فایده نمی‌گردند چرا که حجم آلودگی‌ها آنقدر زیاد خواهد بود که فرآیندهای خودپالایی طبیعت و نیز فناوری‌های ساخته دست بشر از عهده پاکسازی آنها برنخواهند آمد. بنابراین اصل کلی و همیشه درست بهتر بودن پیشگیری از درمان، در اینجا نیز صادق بوده و قبل از اینکه مشکلات زیست‌محیطی به حد غیرقابل حل برسند باید با ارتقای معلومات و فرهنگ زیست محیطی جامعه راه را بر فاجعه‌های زیست‌محیطی آینده ببندیم.

از نمونه‌های بی‌مبالاتی برخی مردم در مواجهه با محیط زیست بسیار می‌توان ذکر نمود. تصاویر زیر، نمونه‌هایی از آلودگی محیط زیست ناشی از فرهنگ غالب مردمی در جاده روستای هروی در تبریز را نشان می‌دهند. آلودگی‌های بسیاری که مردم بی‌فرهنگ در آن رها نموده‌اند. نکته دیگری که در این منطقه برای بیننده یادآوری می‌شود این است که پول، نشانه فرهنگ نیست و برخی افراد ثروتمند می‌توانند از جنبه آگاهی بسیار فقیر باشند. چرا که قسمت عمده‌ای از آلودگی اطراف این جاده را نخاله‌های ساختمانی ناشی از ساخت و ساز در ویلاهای برخی ثروتمندان منطقه تشکیل می‌دهد. یعنی آن شخص با فاصله حداکثر چند ده متر از جاده، ویلای خود را ساخته یا تعمیر نموده و نخاله‌های آن را در کنار جاده رها نموده است. غافل از اینکه غیر از مردم دیگر، خود را نیز در معرض مستقیم آلودگی‌های خودساخته قرار داده است. به عبارت دیگر آگاهی این افراد آنقدر پایین است که آلودگی‌ها را پشت خانه خود رها کرده و به خیال خود از دست آنها رها شده‌اند. کیسه‌های نایلونی چسبیده به درختان داخل باغات و ویلاهای اطراف جاده هم نمای دیگری از بی‌مبالاتی و بی‌توجهی عمومی نسبت به محیط زیست را به دست می‌دهد.

شاید مهمترین نکته برای تاسف خوردن، عدم وجود هرگونه آموزش و نظارت موثر بر عملکرد زیست محیطی مردم است. بدیهی است که در صورت توجه به این دو مقوله، امروزه نباید شاهد چنین فجایع زیست محیطی می‌بودیم. از این‌روست که اساسی‌ترین نیاز امروز جامعه ما در حوزه محیط زیست، فرهنگ‌سازی و گسترش آگاهی‌های عمومی است تا نسل حاضر به خاطر اتلاف و تخریب منابع خدادادی، شرمسار آیندگان نباشد. نمونه‌های آلودگی‌های ناشی از نخاله‌های ساختمانی و نیز زباله‌های مردم در جاده روستای هروی در اطراف تبریز

سهیل عابر – تبریز – 17 فروردین 1397

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *